Agosto 2, 2011 sa loob ng isang computer laboratory habang nagaaral kami ng "Psychological Statistics" nabuo ang hindi inaasahan. Pinaplano ko pa lamang ito, hindi pa masyadong detalyado at hindi ko pa din sigurado. Ang tinutukoy ko ay ang BLOG kong ito. Dati-rati nagbabasa lamang ako ng mga blog ng ibang tao lalo na yung kay "GOYO". Nainspire ba ako o echuserang palaka lang na naingit sa kanya? Pero isa ang sigurado ko magaganda talaga ang mga gawa niya! lalo na ung Love & Life, a piece of shit. Teka, blog ko 'to pero bakit siya ang binibida ko? HAHAHA!
Pasaway na naman ako, imbes na nakikinig sa professor ko heto ako at nagtatype ng unang ipopost ko. Ai, hindi lang pala ako pati ang mga katabi ko. Oo, madami kami at hindi ako nag-iisa. Salamat nga pala kay Jem Irise Rea na tumulong upang mabuo ang blog kong ito. Gayundin kay Marian. Salamat mga kapatid.:)
Isisinggit ko na din ang surpresang natanggap ko ngayon-ngayon lang. Habang ginagawa ko ito, tinawag ang pangalan ko ng professor namin. Akala ko kung ano na, hindi ko na kasi napapansin ang nangyayari sa paligid ko dahil nga busy ako yun pala ipapakita niya ang nakuha naming grado sa prelims. Habang naglalakad ako papunta sakanya kinakabahan ako. Hindi madali ang asiggnaturang ito, dugo talaga ang utak namin dito. Ayan na malapit na.. Pagsilip ko sa monitor ng computer hindi ko makita ang grado ko hanggang sa umimik na ang nasa likod ko, 93. At ayun nakita ko na! MASAYANG MASAYA ako. Hindi ko alam kong paano ko nakuha ang gradong ito pero masayang masaya talaga ako. Salamat sayo Bro! Da best ka talaga.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento